Selfcare =

Selfcare doe je niet zomaar even. Want zorg maar eens goed voor jezelf op een dag dat je jezelf niet kunt uitstaan.

Ik weet niet hoe het jou afgaat? Maar iedere dag voldoende bewegen, gezond eten, werken, het huishouden regelen, sociale contacten onderhouden, zingeving uit het leven halen en op tijd gaan slapen is voor mij eerder een opgave dan een vanzelfsprekendheid.

Ik beland regelmatig in een spagaat tussen wat er gedaan moet worden en zelfzorg.

Wat is selfcare?

Welke associatie heb jij bij zelfzorg?

Wat mij betreft gaat selfcare over consequent inchecken bij jezelf op fysieke, mentale en emotionele klachten en behoeften. En doen wat nodig is om voor die klachten te zorgen en behoeften in te lossen.

“Tijd heelt alle wonden” werd er wel gezegd. Dit is achterhaalt. Emotionele wonden genezen niet door de tijd, ze hebben net als fysieke wonden zorg nodig. En die zorg begint bij jezelf. Door in te checken bij je gevoel, je klachten serieus te nemen en aan de bel te trekken als je hulp nodig hebt.

Selfcare dilemma’s

Eerst zelf je zuurstof masker opzetten, voordat je het zuurstofmasker bij een ander opzet. Dát is de volgorde. In de praktijk kan dat een behoorlijke uitdaging zijn.

Zeker als je graag voor anderen klaar staat en jezelf makkelijk wegcijfert is het lastig om jezelf op nummer één te zetten.

Het kan je makkelijker afgaan om eerst nog even die deadline te halen, boodschappen te doen, of een kadootje te regelen voor de verjaardag van je beste vriendin, dan dat je toegeeft dat je uitgeput bent en eigenlijk eerst even voor jezelf moet zorgen. Een ander een plezier doen gaat sneller dan snel. Toch is er keuze. Kies je voor de ander of voor jezelf?

Zelfzorg in relaties

“Als het goed gaat met de mensen van wie ik hou, dan gaat het ook goed met mij.” Ik hoor het regelmatig. Natuurlijk is het superfijn als het goed gaat met de mensen van wie je houdt, wanneer ze gezond en gelukkig zijn. Het geluk van anderen kan bijdragen aan jouw geluk, maar het is geen voorwaarde. Het mag goed met je gaan. Ongeacht hoe het met anderen gaat.

Maar we willen onze geliefden niet teleurstellen. We willen voldoen aan de verwachtingen van onze partners. We willen goedkeuring van anderen verdienen. En regelmatig maken we het geluk van een ander belangrijker dan ons eigen geluk.

Onze zelfzorg komt dikwijls op de tweede plaats. We laten ons tegenhouden door onze hardnekkige overtuigingen. Wanneer je goed voor jezelf wil zorgen, is het belangrijk te doorzien waarmee je je zelfzorg saboteert.

Project Selfcare

Tijdens de jaarwisseling van 2019/2020 nam ik mij voor beter voor mijzelf te zorgen. Het was een belofte aan mijzelf. Een besluit.

Maar dagelijks deze belofte nakomen, betekent niet dat dat makkelijk is. In tegendeel. 

Het project van zelfzorg gaat onder andere over pijnlijke obstakels, verdriet en teleurstellingen. De kunst is deze obstakels niet te vermijden of ermee in gevecht te gaan. Want deze obstakels blokkeren niet het project van de zelfzorg, ze zijn het project.

Van ‘goed voornemen’ naar ‘plan’

Een voornemen hebben is 1 ding, een voornemen volhouden is wat anders.

Het onderwerp “zelfzorg” is nogal groot. Als je een nieuw voornemen vol wil houden, moet je beginnen met een heel klein stapje. Ook al lijkt het dat een ministapje weinig zin heeft. Maak het ‘belachelijk’ klein.

Dáár ligt de kracht. Eén klein stapje consistent blijven doen. Zo kom je van een oud patroon in een nieuw patroon. 

Even tussen jou en mij, hoe vaak slagen jouw goede voornemens?

De meeste mensen vallen binnen twee weken terug in oud gedrag. Voor een stappenplan dat werkt klik je op deze link. Ik kan je melden dat selfcare inmiddels bij mijn levensstijl hoort. Dit plan werkt echt.

Fast Forward

Januari ging lekker en februari was top. De mini stapjes waren goed vol te houden. In maart kwamen de eerste obstakels. De lockdown zal je niet ontgaan zijn. Voor mij kreeg zelfzorg een nieuwe dimensie. 

Maatregelen nemen om het virus buiten de deur te houden (praktische zelfzorg). 
Verlies van zekerheid, een normaal ritme, vrijheid en toekomstperspectieven (mentale zelfzorg). 
Blijven verbinden met familie en vrienden (sociale zelfzorg). 
Angst voor het virus (emotionele zelfzorg). 

Het hield niet op!

Zelfzorg kan uitdagend zijn. Je moet er echt bovenop blijven zitten. Eerlijk zijn tegen jezelf. Over wat je voelt en denkt. En actie ondernemen waar dat nodig is.

In die tijd had ik last van mijn schouder. Ik had gehoopt dat het vanzelf over zou gaan. Maar helaas, de klachten hielden aan en werden erger. Hoogste tijd om hulp in te schakelen.

Een bezoekje aan de huisarts werd vervolgd door een bezoekje aan de fysio. Zelfzorg doe je nooit alleen!

Een fysiek probleem is nooit alleen maar een fysiek probleem.

Pijn doet iets met je. 

Als je op fysiek vlak geraakt wordt, gaat het mentale en emotionele stuk automatisch meedoen. Daarom is het zo belangrijk om in te blijven checken bij jezelf.

Mijn schouderklacht ging niet alleen over de pijn in mijn schouder. Ik had af en toe het gevoel in een rollercoaster te zitten met twists & turns. 

(Even tussen twee haakjes. Als ik mij ‘awkward’ voel, ga ik Engels praten. Over mijn eigen klachten praten en delen wat dat met mij doet valt voor mij onder ‘awkward’. ’t Is maar dat je het weet.)

Door de pijn in mijn schouder kreeg ik te maken met verschillende mentale & emotionele issues. De één wat pittiger dan de ander. Ik neem je mee in een aantal voorbeelden. 

Confronterend

Laat ik er geen doekjes om winden. Opeens werd ik geconfronteerd met ouder worden. Fysieke achteruitgang. Hoe onaantrekkelijk is dat?! 

Als je het geluk hebt lang te leven, is aftakeling onvermijdelijk. Maar shit, dat was voorlopig nog even niet de bedoeling.

“Age is just a number”, zeggen ze dan. Tja, totdat je oog in oog staat met je persoonlijke verval. Zou het nog goedkomen? Ik begon mijn lichaam te wantrouwen en werd er onzeker van.

Selfcare = erkennen wat iets met je doet.

Teleurstelling

In de zomer waren we op vakantie in een huisje met een prachtige tuin. Ik had gehoopt lekker te blijven sporten. De tuin leende zich er prima voor. Helaas ging er een streep door dat plan. Mijn schouder zat inmiddels in de beginfase van een frozen shoulder.

Na 1 rondje frisbeeën met de kids en een onhandige zwaaibeweging, was ik er snel klaar mee. De pijn was niet te doen. Sporten en actieve spelletjes met de kinderen ging niet. Hoe jammer ik dat ook vond.

Selfcare = grenzen aangeven.

Realiteit erkennen

Wat ook pijn deed. Is dat mijn praktijk op een laag pitje draaide. Ik werkte achter de schermen aan een nieuwe workshop. Maar de planning voor september & oktober, kon rechtstreeks de prullenbak in. 

Hoe graag ik ook door wilde gaan met anderen helpen. Ik voelde mij door de pijn en slechte nachten extreem vermoeid. Workshops geven zat er gewoon niet in.

Selfcare = accepteren van de realiteit.

Schuldgevoel

Ik kon fysiek steeds minder. Schuldgevoel zit in een klein hoekje. Ik vond het vervelend anderen voor mij te laten ‘rennen’. Zelfs als lieve mensen om mij heen al hulp hadden aangeboden. 

En ik voelde mij rot als ik voor de zoveelste keer tegen mijn man & kinderen zei dat ik ’s middags “even ging liggen” en urenlang niet beschikbaar was. Ik voelde mij nutteloos.

Selfcare = bewustzijn van je overtuigingen.
Selfcare = doorvoelen van je gevoel.

Eenzaamheid

Mijn focus lag op het herstel van mijn schouder. Ik was trots op mezelf dat ik deed wat nodig was, variërend van trouw mijn oefeningen doen, tot hulp zoeken voor bijkomende kwaaltjes en hulp vragen.

Ik had zo’n tunnelvisie, dat ik niet door had dat ik – geheel volgens mijn persoonlijke valkuil – weinig aandacht had voor mijn mentale & emotionele behoeftes.

Een hand op mijn schouder schudde mij wakker. Ik miste genegenheid. Een goed gesprek. Ik had mij al een tijd wat afgezonderd en nu voelde ik me eenzaam. Hoogste tijd om daar wat aan te doen! 

In het kader van sociale zelfzorg sprak ik af met vriendinnen en melde mij aan bij een online platform voor lotgenoten van frozen shoulder.

Selfcare = mild zijn naar jezelf als je iets over het hoofd ziet.
Selfcare = dagelijks inchecken bij je behoeftes.

Frozen shoulder lotgenoten

Tegen hen die weten hoe het is een frozen shoulders te hebben wil ik zeggen:“I feel you!

Bij iedere deur die ik open of dicht doe. Bij ieder parkeerkaartje wat ik door het autoraam uit de machine moet trekken. Iedere keer als mijn oksel & ladyshave met elkaar in de clinch liggen. En ’s nachts als ik wakker lig omdat er geen enkele houding pijn-vrij is. 

Velen van jullie hebben nog ingrijpendere klachten. Juist daarom wil ik jullie aanmoedigen goed voor jezelf te zorgen. En denk niet alleen aan hulp voor die schouder, maar vooral ook aan mentale hulp.

Selfcare = verbondenheid
Selfcare = hulp vragen

Angst

Mijn persoonlijke dieptepunt dit jaar was de dag dat ik wakker werd en mijn hoofd niet meer kon bewegen. Die dag was een roller coaster in it’s own right. 

Angst dat mijn nek zou breken.
Radeloosheid wat ik ermee aan moest.
Pijn.

Bring on selfcare!

Een spoed bezoekje aan de fysio was de ideale optie. 

En tja, als het tegenzit gaat er – bij de vloek van Murphy’s Law – mis wat er mis kan gaan. Zo had ik die ochtend in mijn stress de eerste de beste broek en shirt bij elkaar gegrist die ik met mijn beperkte bewegingen aan kon trekken. 

En daar lag ik dan op de behandeltafel met een ietwat doorzichtig truitje, geblokkeerde nek en een schouder die niet wilde. Hoe ongelukkig kan je je voelen?

And make no mistake about it, die behandeling was geen pretje. Ronduit naar! Maar wat is het fijn om goede hulp te krijgen. Hulde aan de fysio! Ik was zo opgelucht dat ik mijn hoofd weer kon draaien. Ik voelde me stukken beter.

Selfcare = angsten overwinnen
Selfcare = om jezelf kunnen lachen

Geduld

Damn wat duurt het soms lang! Herstel is evenals het leven een proces van ups & downs.

Momenteel krijg ik shockwave. Iedere behandeling heeft zijn na-wave voordat het een stapje beter gaat. Gelukkig gaat het nu al met al de goede kant op.

Ik heb er weer zin in. Mijn energie komt terug. Met plezier pak ik de draad weer op in privé leven & coach praktijk. Inmiddels heb ik een paar mooie gesprekken gehad en kijk ik ernaar uit meer mensen te begeleiden naar een prettiger leven.

Selfcare = hulp ontvangen
Selfcare = het proces accepteren

Zelfzorg betaald zich terug

Tenslotte nog dit:

Jij hebt zelf de verantwoordelijkheid om te luisteren naar je gevoel, je intuïtie en je gezonde verstand. Dat is geen egoïsme maar noodzaak. Alleen jij voelt wat je voelt. Alleen jij kent jouw behoeften en klachten. Dit kan een ander niet van jou overnemen en evenmin kan jij het aan een ander uitbesteden.

Je kunt er wel hulp bij krijgen. Hulp zoeken en aanvaarden is ook zelfzorg. Er staan altijd mensen voor je klaar die je maar wat graag willen helpen.

Zelfzorg is een investering die zich per definitie terug betaald.

Zorg goed voor jezelf,

Christy

Heb jij iets aan dit blog gehad? Dan zou ik het leuk vinden als je het met anderen wilt delen.

Heb je naar aanleiding van dit blog vragen of opmerkingen? Dan hoor ik graag van je. Ik zou het supertof vinden als je hieronder een reactie wil plaatsen.

Met dank aan:

Mijn man Marcello en onze kinderen Mattia & Niamh, voor alle steun die ik van jullie krijg en de klusjes die jullie gedaan hebben.

Sara Snel van Snel-fit, voor al jouw unieke lessen zodat ik aan mijn fysieke zelfzorg kon werken. En je creatieve oplossingen tijdens de lockdown.

Bram van der Wilk en Maaike Schrama van MTP fysiotherapie, voor jullie deskundige hulp bij mijn schouder- en nekklachten.

Rolf van der Jagt van Body Stress Release praktijk Woerden, voor het afnemen van spanning in mijn schouders & rug.

Mijn lieve familie & vrienden voor jullie opbeurende berichtjes.

Zelfzorg doe je niet alleen.


Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.