LEEFTIJD

Vragen naar iemand’s leeftijd wordt wel ervaren als gênant of irritant. Maar waarom eigenlijk? En is het niet tijd om dat om te denken? Hoe zou jij je leeftijd omschrijven?

Ik heb opgezocht wat het woordenboek erover te zeggen heeft:

leef•tijd
(de; m; meervoud: leeftijden)

  1. het aantal jaren dat iem. tot nu toe geleefd heeft.

Ik zie het zo:

  1. het aantal jaren dat je nog te leven hebt.
  2. de tijd die je werkelijk lééft.

Hoe kan je ervoor zorgen dat je echt lééft?!

Wij hebben daar allemaal ons eigen idee bij. Of we lenen er eentje van iemand anders: “Leef, alsof het je laatste dag is. En pak alles wat je kan.” Onder echt leven verstaan we allemaal iets anders.

Waar het in de basis op neer komt is dat je pas echt kunt leven wanneer je ervan overtuigd bent dat je veilig bent. Als je veiligheid geborgd is, heb je een zorg minder, en kan je voluit leven.

Maar dit – my friends – is helaas een mindfuck. 

Wij hebben te maken met onze interne saboteur. Die saboteur bepaald 24/7 wat wij moeten doen om veilig te overleven. Wil jij veilig zijn, dan moet je ervoor zorgen dat…  …en dit vullen we automatisch in….

Jammer genoeg luisteren we dag en nacht naar die saboteur.

De saboteur staat voor onze overtuigingen. Overtuigingen die we hebben vanuit een ‘overleef modus’, belemmeren ons voluit te leven. We leven met de handrem erop. 
Dat zie je aan mensen die niet lang meer te leven hebben, zij gooien de rem eraf.

Waarom zou jij niet net zo onbelemmerd zijn? Voluit leven is toch veel fijner? De grote vraag is natuurlijk: ‘Hoe dan’?

Zolang je je eigen overtuigingen nastreeft blijf je ‘overleven’. Is dat erg? Nee, het heeft je gebracht waar je nu bent. Het zijn zogezegt de jaren die je overleeft hebt.

Maar wil je echt léven? Wil je meer uit het leven halen dan je nu doet? Dan is het heel waardevol om die interne saboteur recht in de ogen te kijken. Open je ogen voor jouw blinde vlekken, voor je schaduwkanten en accepteer dat imperfectie, behoeftigheid, falen, alledaagsheid, afhankelijkheid, onzekerheid, pijn, kwetsbaarheid en onrust bij het leven horen.

Dan hoef je niet te blijven knokken om in leven te blijven, maar kan je van OVERLEVEN naar genieten van je leef•tijd!! 

Christy



Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.